MOTTO

Już dawno zrozumiałem, że człowiek potrzebuje kogoś, z kim może się dzielić swoimi troskami i radościami. Tak, jesteśmy zwierzyną stadną i nic na to się nie poradzi. Potrzebujemy dzielenia życia z innymi jak powietrza do oddychania. Dlatego też zakładamy rodziny, otaczamy się przyjaciółmi, a gdy ich brak idziemy po prostu do ludzi, by choć trochę nacieszyć się ich bliskością. Ta bliskość drugiego człowieka jest nam potrzebna jak nic innego w świecie i choć czasem ludzie nie zdają sobie z tego sprawy, ciągle pragną znaleźć bratnią duszę. Ciągle szukają jej i nie ustają w poszukiwaniach. By więc nie cierpieć samotności, musimy być wśród ludzi. Samotność degraduje, przygnębia i unieszczęśliwia. Stąd też motto: "NIGDY NIE MARZYŁEM O BEZLUDNEJ WYSPIE, NIE TAKA TO ZNÓW PRZYJEMNOŚĆ ROZMAWIAĆ Z CIENIAMI" Jeśli podzielasz moje zdanie, to się cieszę, jeśli nie, Twoja sprawa. Mam tylko nadzieję, że tan blog nie zostanie samotną wyspą. Przecież nigdy o niej nie marzyłem.