WSPOMNIENIE KRAKOWA
W prastarych murach
mego miasta
kryje się historia
i mądrość pokoleń.
W zaułkach huczy
wiatr lat przeszłych
bezpowrotnie,
budząc demony spraw
niedokończonych
i dawnych dziejów cienie.
Snują się opowieści
o życiu i świecie,
co już dawno
zaginął w pamięci
przeszłości.
Starych świątyń wieże
czuwają cierpliwie
nad ludźmi pędzącymi
w gonitwie do jutra.
Leciwe ich mury
w swoim majestacie
chronią przed utratą
własnego miejsca w świecie
i w dobroci swojej
wspierają na duchu
wiekowe kamienice
zagubione w czasie,
co strwożone przyszłością
marnieją w swej starości.
Postarzałe twarze ich fasad
dawno zapomniały
o świetności swojej,
lecz trwają na przekór
lat swych pochyleniu.
W prastarych murach
mego miasta mądrość
pokoleń zastygła
na zawsze i powraca
wspomnieniem, kiedy
biegnę myślami
do domu, chociaż
dawno mnie już
tam nie ma.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz